Sloppenwijk Ponnur

Aan de ene kant een brug waar het altijd druk is met auto’s. Aan de andere kant het spoor waar elk kwartier een trein voorbij raast. Er is geen hek of iets dergelijks, waardoor het altijd goed opletten is met de kinderen.

Bij de hutjes zijn de mensen druk met het uitzoeken van het afval. De plastic flessen bij elkaar, bruikbare artikelen bij elkaar, enz. Als ze dat inleveren, kunnen ze een beetje geld krijgen om er wat eten van te kopen. Regelmatig kijken ze op van hun werk om te zien of we er al aankomen.

Wat kijken ze blij als we de bocht om komen. ‘Ze zijn er!’ wordt er tegen elkaar gezegd en de mensen worden bij elkaar geroepen. Er wordt een groep gevormd en zo zittend bij elkaar mogen we een bijeenkomst houden. Na de bijeenkomst komen er nog verschillende mensen naar ons toe voor een persoonlijk gebed. Wat is het mooi om te zien hoe ze het woord van God ontvangen.

Prempaul en Alice Pulipati

“Ik ben het Levende Brood Dat uit den hemel nedergedaald is; zo iemand van dit Brood eet, die zal in der eeuwigheid leven. En het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees, hetwelk Ik geven zal voor het leven der wereld.”  ~Johannes 6:51~