Kees en Jacqueline
Ons werkgroeplid Kees Potter en zijn vrouw Jacqueline hebben ook dit jaar weer een bezoek gebracht aan India. Hier vertellen zij zelf iets over hun ervaring.
Na een voorspoedige reis kwamen we aan in India. Het was nog wel even spannend of we geen last zouden hebben van de weersomstandigheden, maar dit viel mee. Er was namelijk veel regen gevallen wat onderweg goed zichtbaar was aan de ondergelopen velden. Dan gaan je gedachten uit naar de mensen in de sloppenwijken die ook in barre weersomstandigheden in hun tentje moeten zitten, terwijl ze hun werk niet kunnen doen en dus geen eten hebben.
India voelt voor ons altijd weer als thuiskomen. Opnieuw hebben we tijdens onze reis veel mensen mogen ontmoeten. In de sloppenwijken hebben we de Kerstviering bijgewoond en geholpen om spullen uit te delen. Het blijft indrukwekkend om op deze plaatsen de kerstliederen te zingen en te vertellen over Het Licht dat kwam om te schijnen op deze aarde. De situatie waarin ze leven is in onze ogen zo uitzichtloos en wat zouden we vaak meer willen doen voor deze mensen. Maar we mochten er komen met Gods Woord en als de Heere dat wil zegenen aan hun harten, is dat het grootste wat ze ooit kunnen ontvangen.
Na afloop gingen we met hen in gesprek en hoorden hun verhalen. Over hun levensomstandigheden die zo vaak onzeker zijn qua huisvesting en inkomen, maar ook hoe dankbaar ze zijn dat Prempaul en zijn vader hen elke week bezoeken en vertellen uit Gods Woord. Dat ze naar hen luisteren, hen bemoedigen en met hen bidden. En hoe blij ze zijn met het fruit dat wekelijks wordt uitgedeeld.
Echter zagen we ook hoe de situatie in één sloppenwijk zeer sterk verslechterd is. De mensen zijn door de eigenaar van de vuilnisbelt weggestuurd. Ze weten nu niet waar ze hun tentjes kunnen opzetten en mogen ook hun werk op die plek niet meer doen. Als dan de vraag wordt gesteld of we hen niet kunnen helpen is dat iets wat je diep raakt. We hopen en bidden dat de Heere hierin wegen wil openen, zodat we hen werkelijk hulp kunnen bieden.
Uiteraard hebben we ook de andere projecten van de Living Bread Foundation bezocht. Op zondag zagen we hoe mooi het nieuwe kerkgebouw was geworden en mochten we opnieuw merken dat de gemeente is gegroeid. Ook gingen we mee naar de huiswerkbegeleiding. Elke dag komen de kinderen trouw naar het lokaal om hun huiswerk te maken. Als het nodig is helpt de juf hen met extra uitleg. Ook wij konden af en toe wat hulp geven, waar we erg van genoten.
Het grote verschil tussen Nederland en India hebben we tijdens ons bezoek weer duidelijk gevoeld. Wat zijn we toch rijk gezegend dat we in andere omstandigheden mogen leven. Wat is het mooi om te horen en zien, hoe groot de impact is van het werk dat gedaan wordt en waar we vanuit Nederland ons steentje aan mogen bijdragen. Wij willen u ook hartelijk bedanken. Zonder uw steun is het allemaal niet mogelijk.
Wij wensen u een voorspoedig 2026 toe.
Hartelijke groet van Kees en Jacqueline Potter
“Ik ben het Levende Brood Dat uit den hemel nedergedaald is; zo iemand van dit Brood eet, die zal in der eeuwigheid leven. En het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees, hetwelk Ik geven zal voor het leven der wereld.” ~Johannes 6:51~
