Sloppenwijk Nidubrolu

Het zijn maar schamele hutjes die er staan. Voorheen hadden ze iets stevigere hutjes, maar deze zijn afgebroken door de overheid, omdat de weg verbreed moest worden. De mensen hebben geen eigen stukje land, dus zijn de hutjes iets verderop weer opgebouwd.

Op matjes op de grond zitten de mensen bij elkaar. Ze zingen met elkaar en luisteren naar wat er verteld wordt uit Gods woord. Het leven is niet makkelijk. Vaak is er niet genoeg te eten. Een beetje geld wordt verdient met het rapen van afval, maar vaak is dat niet genoeg om het gezin te onderhouden. Nu mogen ze horen van God in de hemel. In hun leefsituatie is nog niet veel veranderd, maar de mensen geven aan dat ze zoveel meer vreugde ervaren nu ze de Levende God leren kennen.

Prempaul en Alice Pulipati

“Ik ben het Levende Brood Dat uit den hemel nedergedaald is; zo iemand van dit Brood eet, die zal in der eeuwigheid leven. En het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees, hetwelk Ik geven zal voor het leven der wereld.”  ~Johannes 6:51~