Kees en Gerda

In januari 2019 zijn de ouders van Alice naar India geweest. Het was voor hen de tweede keer. Hieronder een indruk van hun reis:

In de vroege ochtend van 8 januari zijn we met de auto naar het vliegveld gereden om via een tussenstop in Londen naar Chennai te vliegen.  Na een lange vlucht van ongeveer 14 uur totaal mochten we onze kinderen in onze armen sluiten.  Nu konden we Martha, na anderhalf jaar, weer in het echt zien. Dat is toch veel fijner dan via de telefoon of Skype.
 
Met alle koffers in een auto naar het hotel en snel even proberen wat slaap te pakken, want deze zelfde middag gaan we met de trein 6,5 uur reizen naar Bapatla. Daar waren de ouders van Prempaul om ons te verwelkomen op het station met een hartelijk weerzien en de gebruikelijke bloemenslingers.  Het is fijn om hen ook weer in goede gezondheid te mogen ontmoeten.
Zo zijn we veilig en gezond begonnen aan een bezoek van drie weken.
 
In deze weken hebben we van dichtbij beleefd hoe Prempaul en Alice hun tijd en talenten mogen besteden voor de Stichting Living Bread Foundation. Een kleine impressie van de werkweek:
 
Op zondagmorgen loopt de wekker vroeg af.  Op de motor gaan we naar de kerk in Kankatapalem, 10 km van hun huis. Om 8:30 uur is er eerst zondagsschool waar ongeveer 10 kinderen naar toe komen. Dit is nog niet afgelopen of er komen al volwassenen binnengelopen voor de evangelisatiedienst waarin Prempaul voorgaat. Tijdens de dienst zijn er ongeveer twintig volwassenen aanwezig.
 
In de middag wordt er zondagsschool gehouden bij hen thuis. Daar mochten we 20 kinderen (meest hindoes) begroeten. Verblijdend dat er verschillende kinderen waren die ons nog kenden van twee jaar terug.  Zij mogen nog steeds op eenvoudige wijze het evangelie horen. Als kinderen vijf keer zijn geweest mogen ze iets uit de grote tas kiezen zoals zeep of tandpasta. En dat is voor velen een welkome attentie.
 
Gedurende de week worden de nodige zaken gedaan, zoals bijvoorbeeld de administratie, voorbereiding voor de bijeenkomsten en de evangelisatiediensten. Op maandag-, dinsdag- en woensdagavond gaat Prempaul naar Chirala voor het volgen van de bijbelschoolstudie. Op donderdagavond wordt er iedere week een dienst gehouden in het kerkje in Kankatapalem. Vrijdag is bezoekdag voor drie sloppenwijken waar Gods Woord mag klinken en de mensen iets mogen ontvangen voor hun levensonderhoud.
 
Op zaterdag gaat Prempaul op bezoek bij twee sloppenwijken waaronder de vuilnisbelt van Bapatla. Hier ben ik één keer mee naartoe geweest. Wat ben ik dan een ondankbaar persoon als ik zie waar deze mensen blij van worden in al hun armoede. Vanuit verschillende richtingen kwamen de mensen aanlopen. Oud en jong, allemaal komt men om te horen naar Gods Woord. We mochten kleding uitdelen, die we hadden meegekregen uit Nederland.  Wat een blije gezichtjes als we de meisjes een nieuwe rok geven, de ouderen een deken krijgen en er voor iedereen twee appels zijn.  ‘s Middags gaat Prempaul naar Chandole, 20 km noordoost van Bapatla om ook daar de sloppenwijk te bezoeken.
 
Door al dit werk mag het evangelie van vrije genade gebracht worden bij mensen in de kerk in Kankatapalem, de kinderen die naar de zondagsscholen komen en de mensen die de bijeenkomsten bezoeken in de sloppenwijken en op de vuilnisbelt.
 
Aan het eind van de drie weken mochten we samen met Alice en Martha een veilige reis hebben naar Nederland. Het was een afscheid van Prempaul voor drie weken, maar van zijn ouders voor langere tijd.  God weet hoe lang. In het besef dat Hij ook in India Zijn zorg biedt en Zijn Woord geeft en met Zijn Geest het in de harten van mensen brengt, was het van beide kanten: “Ga met God”. 
 
Kees en Gerda Jacobse

“Ik ben het Levende Brood Dat uit den hemel nedergedaald is; zo iemand van dit Brood eet, die zal in der eeuwigheid leven. En het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees, hetwelk Ik geven zal voor het leven der wereld.”  ~Johannes 6:51~

familie Pulipati